భగవాన్ స్మృతులు | చలం - 3 | 'చాలాసార్లు భగవాన్ మీదే ఆంక్షలూ...'

Friday, June 26, 2009

contd from here


ఆశ్రమంలో తనకి ఇష్టంలేని పని కాని, తను వొద్దన్న పనికాని జరుగుతూ వుంటే పిలిచి చీవాట్లు వేసేవారు. కాని, అప్పటి కి వినకపోతే మాట్లాడకుండా వూరు కొనేవారు. చాలాసార్లు భగవాన్ మీదే ఆంక్షలూ, ఆజ్ఞలూ పెట్టేవారు ఆశ్రమాధికార్లు. మధ్యాహ్నం 12 నుంచి 2 గంటలదాకా భగవాన్ని ఎవరూ చూడకూడదని నిర్ణయించి, భగవాన్ని, అడగకుండానే హాలు తలుపులు వేయించి వేశారు.



భగవాన్ 'ఇదేమిటి? ' అని అడిగితే, 'మీ ఆరోగ్యం కోసం ' అన్నారు. తలుపులు మ్య్యడానికి వీల్లేదనీ, 24 గంటలూ తలుపులు తెరిచి వుండాలనీ భగవాన్ అన్నా, వినిపించుకోలేదు అధికార్లు. అందుకని ఆయనే హాల్లోంచి బైటికి వొచ్చి కూచున్నారు. కాని, అప్పటికీ ఆశ్రమంవారు ఆయన మాటవినలేదు. ఒకటే బతిమాలారు. చివరికి అట్లాగే కానీ అని హాల్లోనే వుండిపోయినారు భగవాన్. అనేకమంది భగవాన్ కని ఫలహారాలు తెచ్చిపెట్టేవారు, వేళగాని వేళలకూడా ఆయనకి అని జీర్ణమవుతాయా, లేదా అనే ఆలోచన కూడా లేకుండా. చాలాసార్లు తిని బాధపడేవారు భగవాన్. ఒకరు యెంత తెచ్చిపెట్టినా తినేవారు. ఇంకోరు యెంతో భక్తితో విలువైన ఫలహారాలు పెట్టి తినమంటే- అటు తలతిప్పి కూడా చూసేవారు కారు. కొందరు ఆయన ముందు ఫలహారం పెట్టి, ఆయన పలక్కపోతే, అట్లానే చేతులు కట్టుకుని నించుని , నించుని , ఇంక గతిలేక వెళ్ళిపోయేవారు. ఒకరి చేతినుంచి ఇవాళ తిని ఇంకోసారి వాళ్ళు తెస్తే, వాళ్ళవంక చూడనే చూడరు. భగవాన్ demeanour ఎప్పటికప్పుడు మారేది.



ఆయన ఏ ఆనంద నిబిడీకృతమైన తేజోశూన్యంలోకో కిటికీలోంచి దిక్కుల అంచుల్ని దాటి చూస్తున్నప్పుడు, ఆయన ధ్యానముద్రలో కూచున్న సాక్షాత్ దక్షిణామూర్తి అనిపించేవారు. ఫోజులేని ఆ శాంభవీ ముద్ర యెంతో ఆర్టిస్టిక్ గా వుండేది! ఆ అందం నించి కళ్ళు తిప్పుకోలేక పోయేవాళ్ళం. కదలని సూర్యోదయాన్ని చూసినట్లుండేది. ఆయన ముఖంకాని , ఆయన దేహం కాని, మామూలుగా అందాలు అలవాటైనా నా కళ్ళకి అందంగా కనపడేవి కావు.



కాని, ఆయన నిశ్చలంగా, గంభీరంగా కూచున్నారా - (ఆయన దేహం అట్లాగే వుండేది ) కాని, మరి ఏమిటో యింత అందం, ఇంత లావణ్యం! అవేం కాదు, ఏదో మనకు అలవాటైన సౌందర్యాలకి art కూడా అందుకోలేనిదేదో ఆయన్ని వెలిగిస్తున్నట్టుండేది. ఒక్క కౌపీనం పెట్టుకున్న ఆయన , చక్రవర్తి దుకూలాలు కట్టుకుని, రాజలాంఛనాలతో, నవ రత్న సిమ్హాసనంపై కూచున్నట్లుగా వుండి దిగ్ర్భమ చెందేవాళ్ళం.



ఆ స్థితిలోనైనా సరే, ఎవరన్నా 'భగవాన్ ' అన్నారూ - ఎక్కడనించి దిగివొచ్చేదో ఆయనకి యీ లోకస్మృతి,

కాని సర్వాంతర్యామి అయిన ఆయన దృష్టి దిగిరావడమేముంది!

0 comments:

Blog Archive