భగవాన్ మాత అలఘమ్మ వేడుకోలు | ప్రారబ్ధం |

1898 - క్రిస్మస్ శలవలకు భగవాన్ అన్నగారైన నాగస్వామిని తీసుకుని అలఘమ్మ(మాత) తిరువణ్ణామలై వచ్చింది. వెంకట్రామన్(భగవాన్) గురించి చెప్పినప్పటి నుంచీ ఆమె క్షణం ఒక యుగంగా గడిపింది.

అలఘమ్మ యెంత పలకరించినా భగవాన్ మౌనంగా వుండిపోయినారు.
యెంతో యేడ్చింది.

'బాబూ, వెంకట్రామన్ ఒక్కసారి నా వైపు చూడరా! నేను నీ తల్లినిరా. యెంత మారిపోయావురా. ఎంత చిక్కిపోయావో! అన్నయ్య కూడా వచ్చాడురా ' అని ఒకటే బ్రతిమాలింది.

అలఘమ్మ దీనావస్థ చూసి కొందరు జాలిపడి, 'స్వామీ, మీ అమ్మ వచ్చారు ' అన్నారు. 

స్వామి మౌనంగానే వున్నారు. అలఘమ్మ అభ్యర్థన, రోదన, ప్రాధేయపడటం చూసి, 

కొందరు జాలిపడి, 'స్వామీ, మీ తల్లి ఏడుస్తోంది. ఆమెకు ఓదార్పుగానైనా, కనీసం ఒక్క మాటైనా ఆమెతో మాట్లాడండి, స్వామీ ఆమెను దయ తలచండి. పోనీ, 'అవును-కాదు ' అని అయినా అనండి ' అని వినయపూర్వకంగా విన్నవించారు, 

స్వావి సమాధానం చెప్పకపోయేటప్పటికి,

'ఆమె తృప్తికోసం ఏదో ఒకటి కాగితం మీద రాయండి ' అని పచ్చయప్ప పిళ్లై స్వామిని అడిగారు.

స్వామి కాగితం, పెన్సిల్ తీసుకుని, 'వారి, వారి ప్రారబ్ద కర్మానుసారం, విధాత వారి విధి నిర్ణయిస్తాడు. జరుగవలసింది, ఎవరెంత అడ్డు పెట్టినా, జరిగే తీరుతుంది - జరగనిది, ఎవరెంత ప్రయత్నించినా జరగదు. ఇతి సత్యం, కనుక, వూరికే వుండటం మంచిది, ' అని రాశారు.

అదే స్వామి ప్రపంచానికి ఇచ్చిన ప్రథమోపదేశం. ప్రారబ్ద కర్మానుసారం, కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవించవలసిన బాధ్యత, కర్తది కాని, భవంతుడిది కాదు '  అన్నారు ఒకసారి స్వామి, శివప్రకాశం పిళ్లై ప్రశ్నకు సమాధానంగా.