|| మౌనం ||

వెంకట్రామన్ మాట్లాడకపోతే, స్వామి మౌనవ్రతం పూనారకున్నారు. 
కాని, అసలేం జరిగిందంటే, అంటూ భగవాన్ ఒకసారి ఇట్లా చెప్పారు 

'నేను అరుణాచలేశ్వరాలయంలో వేయి కాళ్ళ మండపంలో ఉన్నప్పుడు, 

ఒక సాధు పక్కన కూర్చున్నాను. ఆయన నాకు భిక్షాన్నం పెట్టేవారు. గుంపుల నుంచీ, వారి ప్రశ్నలనుంచీ తప్పించుకునేందుకు ఆ సాధు మౌనవ్రతం పూనారు. 

ఆ పద్దతి తాత్కాలిక అనుకూల పద్దతిగా తోచి, నేనూ ఆ పద్దతినే అనుకరించాను. 

అంతేకాని నేను మౌనవ్రతం పూనలేదు యేనాడూ. ఊరికే మౌనంగా వుండేవాడిని. అవసరమైనప్పుడు మాట్లాడేవాడిని '.

మౌనం నిరంతర భాషణ. 

ఆలోచనలు ఆగిన తర్వాత పరస్పర అవగాహన చేసుకోడానికి పనికివచ్చే భాష. 

మౌనం, అది విశ్వజనీనమైన భాష. అది ఆగని వాక్ప్రవాహం. 

మాటలు దానికి అడ్డు కట్టలు. వాక్కులు, అవాంతరాలు. మౌనం, శక్తివంతమైన భాష. 

అంతులేని జనన - మరణాలకు అంతం, మౌనం. అటువంటి మౌనం, మూత్రివంతమైనదే వెంకట్రామన్. అంటే అతనే మౌనం. 

అటువంటి మహర్షి, మౌన బోధ చేస్తారనేది ఉత్త అర్థం లేని సంగతి.
మౌనమంటే, మాట్లడకపోవడం కాదు. 

మనోవృత్తుల విజృంభణల్ని ఆపుజేయడం. మౌనం, ప్రపంచాన్ని నిరాకరించదు. 

కాని, ప్రపంచాన్ని గ్రహిస్తుంది, సహిస్తుంది, భరిస్తుంది, అనుభవిస్తుంది. 

ఆ మౌనమే, సత్యం-శివం-సుందరం. 

అదే ఆనందం, శాంతం. అదే ఆత్మం. అదే మోక్షం.

రైలుకి టైమవుతోంది! వూ ! తొందరగా మోక్షాన్ని పొందేటట్టు ఉపదేశించండి

ఒకసారి కుంభకోణం నిండి యిద్దరు స్త్రీలు వచ్చారు. వాళ్లలో ఒకామె గురువు, ఇంకో ఏమె శిష్యురాలు వాళ్ళే భోజనం వండుకొని, దాంట్లో సగం భగవాన్ కి ప్రసాదం కింద అర్పించారు. ఆ సాయంత్రమే రైలుకి వెళ్ళాలన్నారు. గురువును భగవాన్ హాలులోకి తీసుకుని వచ్చి ఓ చోట భక్తిగా కూచోపెట్టింది శిష్యురాలు. తానూ కూచుంది. ఉండుండి శిష్యురాలు

భగవాన్ తో ' ఆమె ఉందే అంతా , మీ రకమే ' అనీ,
ఇంకోసారి 'ఆమెదీ అంతా మీ స్థితే ' అనీ -
అట్లా అంటో 'తమ ఆశీర్వచనం కావాలి మాకు ' అంది మళ్ళీ.
'శీఘ్రంగా మోక్షం అందుకోకలిగేట్టు ఏదన్నా ఉపదేశించండి.' అంది.

ఆ మాటలకి దేనికీ భగవాన్ పలకలేదు.

'ఏదో అంటారు. మమకారం అంటారు. మాయ పోవాలంటారు. కనుక భగవాన్ మాకేమన్నా ఉపదేశిస్తే బాగుంటుంది.' అంది. మధ్యాహం దాటుతోంది. ఆమెకి తొందర పుట్టింది.

'వూ, కానీయండి మరి - టైమవుతోంది ' అంది,
మళ్ళీ 'కానీండి, ఉపదేశించండి. మేము రైలుకి వెళ్ళాలి ' అంది.
'మేము రైలుకి వెళ్ళాలి, కానీండి ' . ఇట్లా హెచ్చరిక లాగు చేస్తోంది.

స్వామి ఏం మాట్లాడలేదు.
చివరికి కొంచెం తగ్గి 'స్వామీ ! ఆమెకి ఏదన్నా చెప్పండి. అజ్ఞానం అంటారు - అదేమిటో కొంచెం ఉపదేశించండి. ఆ అజ్ఞానం అదీ ఏమిటో కొంచెం వివరించండి. మేము వెళ్ళాలి, రైలు టైమయింది ' అంది.

భగవాన్ ఏమీ కోపించకుండా మురుగనార్ తో 'అజ్ఞానం ఎవరికో అది తెలిసికోమనండి ' అన్నారు.
'మీకు కావలసిన ఉపదేశం అయింది . ఇంక మీరు రైలుకి వెళ్ళవచ్చును ' అన్నారు మురుగనార్.

వాళ్ళు వెళ్ళాక భగవాన్ అన్నారు. 'తొందర, ఆలస్యమవుతూంది రైలుకి, వెళ్ళీతీరాలి. వీలైతే ఆ కాసేపట్లో శీఘ్రంగా మోక్షాన్నీ వెంట తీసుకొని వెళ్ళాలి స్వామినుండి. మోక్షమేమన్నా అంగట్లో దొరుకుతుందా? అవీ, ఇవీ పుస్తకాల్లో అర్థం కానివన్నీ చదివి పండితులమైనామనుకుంటున్నారు ' అన్నారు.

ధ్యానం

ఒకసారి భగవాన్ తో వొక భక్తుడు
'భగవాన్ ! ఇదివరకుమల్లే మీ రూపం
నా కళ్ళ ఎదుట నిలవటం లేదు. ఏం చెయ్యను? ' అని అడిగాడు.

'నామం జ్ఞాపకం వుంది కదా!
రూపం కన్నా నామం పై మెట్టు. నామమూ తరువాత పోతుంది.
అందాకా అది చాలు ' అన్నారు.

మౌనం

ఒకరోజు పాశ్చాత్యవ్యక్తి ఒకరు భగవాన్ దర్శనార్థం అమెరికా నుంచి వచ్చాడు. వచ్చి, భగవాన్ సన్నిధిలో మూడు గంటలు కూర్చుని వెళ్కిపోయాడు. భగవాన్ ని పలకరించనయినా లేదు. అక్కడున్న భక్తులు ఆశ్చర్యపోయారు. ఒక భక్తుడడిగాడు.

'అంతదూరం నుంచి ప్రత్యేకంగా వొచ్చి అంతసేపూ కిక్కురు మనకుండ కూర్చుని వెళ్ళీపోయాడే ' మని .

'వారొక పనిమీద వచ్చారు. వచ్చిన పని పూర్తయింది.
ఇక్కడే వుండిపోవాలనేదేముంది ' అన్నారు భగవాన్.